Ο Απόστολος Παύλος, η Ορθόδοξη Διδασκαλία και το ζήτημα της Ειρήνης σήμερα

 

Κατά της κόπτο-ραπτικής επί της Βυζαντινής Ιστορίας

                                                            Από FB:  Παναγιώτης Β. Παπαδάς

Διάφοροι ιστορικοί -και μη- κύκλοι αδιαφορούν για τις πρωτογενείς πηγές και στέκονται στην κοπτοραπτική, για να υποστηρίξουν τις αναληθείς και μεροληπτικές θέσεις τους!

Αν όμως μελετήσει κανείς τις πηγές θα δει, ότι η ελληνικότητα του Βυζαντίου ήταν βάσει δεδομένων αναμφισβήτητη, αλλά και ότι την ομολογούσαν και οι άνθρωποι της τότε εποχής!

Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι σήμερα

 

    

   -Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδάς*

 

   Είχα στον νου μου από καιρό να γράψω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με το δημοτικό τραγούδι και την κατάσταση, στην οποία αυτό βρίσκεται σήμερα. Όχι ως ειδικός, αλλά -ας μού επιτραπεί, παρακαλώ, ο αυτοχαρακτηρισμός- ως μελετητής κατά κάποιον τρόπο της λαογραφίας και του μουσικού αυτού είδους μέσα από τις όποιες παρατηρήσεις και τις εμπειρίες, που έχω αποκομίσει από αυτήν την ενασχόληση, οι οποίες και θα αναφερθούν παρακάτω. Και αφορμή λοιπόν για αυτό ήταν, ότι το τελευταίο διάστημα έτυχε να πέσουν στην αντίληψή μου λόγια κάποιου γνωστού στον χώρο της παραδοσιακής -και μη- μουσικής σχετικά με την συνέχισή της και το δημοτικό τραγούδι! Μού έκανε, ομολογώ, μεγάλη εντύπωση, ότι είπε πως τα σημερινά πανηγύρια συντηρούν την παράδοση και το δημοτικό τραγούδι! Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Αναζητώντας τον λαϊκό μουσικό μας πολιτισμό!

 -Άρθρο του Λάμπρου Λιάβα στην εφ. ''Τα Νέα'' στις 30/12/2021

  

Το πρόσφατο βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών -τιμώντας μια 40χρονη προσπάθεια για την καταγραφή, μελέτη και προβολή της ελληνικής μουσικής παράδοσης- επαναφέρει το αίτημα για μια σύγχρονη προσέγγιση και «διαχείριση» του λαϊκού μουσικού μας πολιτισμού.

Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο πολιτισμικό ναυάγιο της μεταπολεμικής Ελλάδας είναι η απώλεια του λαϊκού, που υποκαταστάθηκε από φολκλορικές αναπαραστάσεις ή από λαϊκίστικα «έντεχνο-λαϊκά» προϊόντα... 

Περί ''Βυζαντινού Σκοταδισμού''...

 

-Από FB: Παναγιώτης Β. Παπαδάς 

Θα πουν κάποιοι -στην καλύτερη περίπτωση  πλανεμένοι και στην χειρότερη ανιστόρητοι και ψεύτες- ότι στο "Βυζάντιο" υπήρχε σκοταδισμός, ότι οι επιστήμες δεν ανεπτύσσοντο και ότι δεν υπήρχε καλλιέργεια του πολιτισμού... Ψέμμα και πάλι ψέμμα! Σαφώς και υπήρχαν <<περίεργες>> στιγμές στην περίοδο αυτή, όπως και σε κάθε άλλη περίοδο άλλωστε, διότι η Ιστορία προκύπτει από ανθρώπους και οι άνθρωποι έχουν ελαττώματα, αλλά τα πράγματα δεν συνέβησαν στον βαθμό που παρουσιάζεται!

Η πορεία προς την Ανάσταση!

 

-Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδάς*

 

     Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος η περίοδος της Σαρακοστής και ειδικά η Μ. Εβδομάδα είναι για τους απανταχού ορθοδόξους χριστιανούς μία περίοδος προετοιμασίας, ηθικό-πνευματικής και ψυχο-σωματικής, για την Ημέρα της Αναστάσεως του Θεανθρώπου.

Ώσπερ πελεκάν- Ερμηνεία Παναγιώτη Μυλωνα

 

                                    

Μάρκος Βαμβακάρης και ρεμπέτικο

                                   

                                      Από FB:  Παναγιώτης Β. Παπαδάς

Με μια πρώτη ματιά θα έβλεπε κανείς ορθογραφικά λάθη στο χειρόγραφο, με αποτέλεσμα να συμπεράνει, ότι και σε άλλα χειρόγραφα του Μ. Βαμβακάρη θα υπάρχουν λάθη ορθογραφικά. Αυτό όμως δεν έχει καμμία σχέση με την μόρφωση του ανθρώπου ή την αντίληψή του για την ζωή και την πραγματικότητα!

Σε πολλούς αυτοβιογραφικούς, ειδικά, στίχους του τραγουδοποιού αυτού παρατηρείται οξύνοια και λαϊκή θυμοσοφία σε συνδυασμό με την αμεσότητα που τον διακατέχει, μεταδίδοντας έτσι τους ακροατές εν χορδαίς, οργάνοις και λόγω τα συναισθήματα, τα βιώματα και οι σκέψεις του, έστω και δια της ανορθρογραφίας!

Πιο πολύ αξία έχει κατ' εμέ η προσπάθεια έκφρασης και απόδοσης σκέψεων ανορθρόγραφα, παρά η επιτήδευση του λόγου, η επιλογή βαρύγδουπων λέξεων και φράσεων και ο βερμπαλισμός! Αυτή είναι η λαϊκή μας τέχνη! Καλησπέρα φίλες και φίλοι!

200 χρόνια αναζητώντας... ταυτότητα!

-γρἀφει ο Παπαδάς Παναγιώτης*

2021- Επιστροφή στην κανονικότητα!

 

-Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδάς, μελετητής Λαογραφίας και φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

 

      Για πολλούς ήταν μισητό το έτος 2020, και όχι αδίκως, καθώς ήλθαμε αντιμέτωποι με πρωτόγνωρες και εξ’ ίσου αφόρητες και επώδυνες καταστάσεις! Ο COVID-19 δεν ήταν απλώς ένας ιός, αλλά η ‘’Κορωνίς’’ του άλγους και του άχθους μας, και μιας σειράς γεγονότων και καταστάσεων, των οποίων εν πολλοίς όμως υπήρξε και αιτία!

Οι λόγιοι

 

Περί εθίμων και παραδόσεων

Γράφει ο φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μελετητής Λαογραφίας και Ιστορίας, Παναγιώτης Παπαδάς.

     Τα έθιμα και τις παραδόσεις τα έχουν βιώσει σε κάποιον βαθμό όλοι οι άνθρωποι, το ζητούμενο όμως είναι η κατανόηση τους και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον δια της αναλύσεώς τους.

-Τί είναι οι παραδόσεις και τα έθιμα, και πώς ορίζονται;

Η μετάβαση από την αρχαιότητα στο Βυζάντιο

   
  Το λάθος που γίνεται από τους περισσότερους όταν πάνε να συγκρίνουν αρχαία Ελλάδα και “Βυζάντιο” είναι ότι (ασυνείδητα) πιστεύουν πως ΟΛΗ η αρχαιότητα έμοιαζε με την Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα, δίχως καμιά εξέλιξη ή αλλαγή στη νοοτροπία, και αυτό ύφος συνεχίστηκε ως τον 3ο μ.Χ. αιώνα, οπότε ξαφνικά επικρατεί ο Χριστιανισμός και έρχονται τα πάνω κάτω.

Βυζάντιο και ελληνική συνείδηση

"Φοβούνται οι βάρβαροι το όνομα των Μακεδόνων, γιατί θυμούνται τον Αλέξανδρο και τους λίγους πολεμιστές του που υπέταξαν την Ασία. Δείξε τους αυτοκράτορα μου, ότι και σήμερα υπάρχουν Μακεδόνες, κι ότι εσύ μόνο στην εποχή διαφέρεις από τον Αλέξανδρο."

Δημήτριος Κυδώνης προς αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνό, 1345

Από FB:  Cognosco Team

Ο Μάρκος Βαμβακάρης και το ζεϊμπέκικο...

                           

                          Ο Στέλιος Βαμβακάρης μιλάει για τον πατέρα του!

Καρδινάλιος Βησσαρίων, ένας νέος 'Ελληνας

18/11/1472: Απεβίωσε στην Ραβέννα ο Ελληνικής καταγωγής μοναχός, μητροπολίτης Νικαίας και Καρδινάλιος και παρ´ ολίγον Πάπας (!!) της Καθολικής Εκκλησίας Βησσαρίων.